• وزارت ورزش و جوانان
    وزارت ورزش و جوانان
       
      •  
      • فهرست سخن روز
        حضرت رسول صلی اللّه علیه و آله برای روزه و دعای هر روز ماه رمضان فضیلت و ثواب بسیار بیان فرمودند.دعای هر روز ماه رمضان<br />
دعای روز اول ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
 اللهمَ  اجْعلْ صِیامی فـیه صِیـام الصّائِمینَ وقیامی فیهِ قیامَ القائِمینَ ونَبّهْنی فیهِ عن نَومَهِ الغافِلینَ وهَبْ لی جُرمی فیهِ یا الهَ العالَمینَ واعْفُ عنّی یا عافیاً عنِ المجْرمینَ.<br />
 <br />
خدایا قرار بده روزه مرا در آن روزه داران واقعی وقیام وعبادتم در آن قیام شب زنده داران وبیدارم نما در آن از خواب بی خبران وببخش به من جنایتم را در این روز ای معبود جهانیان ودر گذر از من ای بخشنده جنایات کاران.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز دوم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ قَرّبْنی فیهِ الی مَرْضاتِکَ وجَنّبْنی فیهِ من سَخَطِکَ ونَقماتِکَ ووفّقْنی فیهِ لقراءهِ آیاتِکَ برحْمَتِکَ یا أرْحَمَ الرّاحِمین.<br />
 <br />
خدایا نزدیک کن مرا در این ماه به سوی خوشنودیت وبرکنارم دار در آن از خشم وانتقامت وتوفیق ده مرا در آن برای خواندن آیات قرآن به رحمت خودت ای مهربانترین مهربانان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز سوم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ ارْزُقنی فیهِ الذّهْنَ والتّنَبیهَ وباعِدْنی فیهِ من السّفاهه والتّمْویهِ واجْعَل لی نصیباً مِنْ کلّ خَیْرٍ تُنَزّلُ فیهِ بِجودِکَ یا أجْوَدَ الأجْوَدینَ.<br />
 <br />
خدایا روزی کن مرا در آنروز هوش وخودآگاهی را ودور بدار در آن روز از نادانی وگمراهی وقرار بده مرا بهره وفایده از هر چیزی که فرود آوردی در آن به بخشش خودت ای بخشنده ترین بخشندگان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز چهارم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ قوّنی فیهِ علی إقامَهِ أمْرِکَ واذِقْنی فیهِ حَلاوَهَ ذِکْرِکَ وأوْزِعْنی فیهِ لأداءِ شُکْرَکَ بِکَرَمِکَ واحْفَظنی فیهِ بِحِفظْکَ وسِتْرِکَ یـا أبْصَرَ النّاظرین.<br />
 <br />
خدایا نیرومندم نما در آن روز به پا داشتن دستور فرمانت وبچشان در آن شیرینی یادت را ومهیا کن مرا در آنروز رای انجام سپاس گذاریت به کـرم خودت نگهدار  مرا در این روز به نگاه داریت وپرده پوشی خودت ای بیناترین بینایان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز پنجم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ اجْعَلْنی فیهِ من المُسْتَغْفرینَ واجْعَلْنی فیهِ من عِبادَکَ الصّالحینَ القانِتین واجْعَلْنی فیهِ من اوْلیائِکَ المُقَرّبینَ بِرَأفَتِکَ یا ارْحَمَ الرّاحِمین.<br />
 <br />
خدایا قرار بده در این روز از آمرزش جویان وقرار بده مرا در این روز از بندگان شایسته وفرمانبردارت وقرار بده مرا در این روز ازدوستان نزدیکت به مهربانی خودت ای مهربان ترین مهربانان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز ششم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ لا تَخْذِلْنی فیهِ لِتَعَرّضِ مَعْصِتِکَ ولا تَضْرِبْنی بِسیاطِ نَقْمَتِکَ وزَحْزحْنی فیهِ من موجِباتِ سَخَطِکَ بِمَنّکَ وأیادیکَ یا مُنْتهی رَغْبـهَ الرّاغبینَ.<br />
 <br />
خدایا وا مگذار مرا در این روز در پی نافرمانیت روم ومزن مرا با تازیانه کیفر ودور وبرکنارم بدار از موجبات خشمت بحق احسان ونعمتهای بی شمار تو ای حد نهایی علاقه واشتیاق مشتاقان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز هفتم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ اعنّی فیهِ علی صِیامِهِ وقیامِهِ وجَنّبنی فیهِ من هَفَواتِهِ وآثامِهِ وارْزُقْنی فیهِ ذِکْرَکَ بِدوامِهِ بتوفیقِکَ یا هادیَ المُضِلّین.<br />
 <br />
خدایا یاری کن مرا در این روز بر روزه گرفتن وعبـادت وبرکنارم دار در آن از بیهودگی وگناهان وروزیم کن در آن یادت را برای همیشه به توفیق خودت ای راهنمای گمراهان<br />
 <br />
 <br />
دعای روز هشتم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ ارْزُقنی فیهِ رحْمَهَ الأیتامِ وإطْعامِ الطّعامِ وإفْشاءِ السّلامِ وصُحْبَهِ الکِرامِ بِطَوْلِکَ یا ملجأ الآمِلین.<br />
 <br />
خدایا روزیم کن در آن ترحم بر یتیمان وطعام نمودن بر مردمان وافشاء سلام ومصاحبت کریمان به فضل خودت ای پناه آرزومندان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز نهم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
االلهمّ اجْعَلْ لی فیهِ نصیباً من رَحْمَتِکَ الواسِعَهِ واهْدِنی فیهِ لِبراهِینِکَ السّاطِعَهِ وخُذْ بناصیتی الی مَرْضاتِکَ الجامِعَهِ بِمَحَبّتِکَ یا أمَلَ المُشْتاقین.<br />
 <br />
خدایا قرار بده برایم در آن بهره ای از رحمت فراوانـت وراهنمائیم کن در آن به برهان وراههای درخشانت وبگیر عنانم به سوی رضایت همه جانبه ات بدوستی خود ای آرزوی مشتاقان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز دهم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
االلهمّ اجْعلنی فیهِ من المُتوکّلین علیکَ واجْعلنی فیهِ من الفائِزینَ لَدَیْکَ واجْعلنی فیهِ من المُقَرّبینَ الیکَ بإحْسانِکَ یاغایَهَ الطّالِبین.<br />
 <br />
خدایا قرار بده مرا در این روز از متوکلان بدرگاهت ومقرر کن در آن از کامروایان حضرتت ومقرر فرما در آن از مقربان درگاهت به احسانت ای نهایت همت جویندگان.<br />
 <br />
دعای رمضان<br />
دعای روزهای ماه رمضان<br />
 <br />
 <br />
 <br />
 <br />
دعای روز یازدهم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ حَبّبْ الیّ فیهِ الإحْسانَ وکَرّهْ الیّ فیهِ الفُسوقَ والعِصْیانَ وحَرّمْ علیّ فیهِ السّخَطَ والنّیرانَ بِعَوْنِکَ یا غیاثَ المُسْتغیثین.<br />
 <br />
خدایا دوست گردان بمن در این روز نیکی را و نـاپسند بدار در این روز فسق ونافرمانی  را وحرام کن بر من در آن خشم وسوزندگی را به یاریت ای دادرس داد خواهان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز دوازدهم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ زَیّنّی فیهِ بالسّتْرِ والعَفافِ واسْتُرنی فیهِ بِلباسِ القُنوعِ والکَفافِ واحْمِلنی فیهِ علی العَدْلِ والإنْصافِ وامِنّی فیهِ من کلِّ ما أخافُ بِعِصْمَتِکَ یا عِصْمَهَ الخائِفین.<br />
 <br />
خدایا زینت ده مرا در آن با پوشش وپاکدامنی وبپوشانم در آن جامه قناعت وخودداری ووادارم نما  در آن بر عدل وانصاف وآسوده ام دار در آن از هر چیز که میترسم به نگاهداری خودت ای نگه دار ترسناکان .<br />
 <br />
 <br />
دعای روز سیزدهم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ طَهّرنی فیهِ من الدَنَسِ والأقْذارِ وصَبّرنی فیهِ علی کائِناتِ الأقْدارِ ووَفّقْنی فیهِ للتّقی وصُحْبهِ الأبْرارِ بِعَوْنِکَ یا قُرّهَ عیْنِ المَساکین.<br />
 <br />
خدایا پاکیزه ام کن در این روز از چرک وکثافت وشکیبائیم ده در آن به آنچه مقدر است شدنی ها وتوفیقم ده در آن برای تقوی وهم نشینی با نیکان به یاریت ای روشنی چشم مستمندان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز چهاردهم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ لا تؤاخِذْنی فیهِ بالعَثراتِ واقِلْنی فیهِ من الخَطایا والهَفَواتِ ولا تَجْعَلْنی فیه غَرَضاً للبلایا والآفاتِ بِعِزّتِکَ یا عزّ المسْلمین.<br />
 <br />
خدایا مؤاخذه نکن مرا در ایـن روز به لغزشها و درگذر از من در آن از خطاها وبیهودگیها وقرار مده مرا در آن نشانه تیر بلاها وآفات ای عزت دهنده مسلمانان<br />
 <br />
 <br />
دعای روز پانزدهم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ ارْزُقْنی فیهِ طاعَهَ الخاشِعین واشْرَحْ فیهِ صَدْری بإنابَهِ المُخْبتینَ بأمانِکَ یا أمانَ الخائِفین.<br />
 <br />
خدایا روزی کن مرا در آن فرمانبرداری فروتنان وبگشا سینه ام در آن به بازگشت دلدادگان به امان دادنت ای امان ترسناکان. <br />
 <br />
 <br />
دعای روز شانزدهم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ وَفّقْنی فیهِ لِموافَقَهِ الأبْرارِ وجَنّبْنی فیهِ مُرافَقَهِ الأشْرارِ وأوِنی فیهِ بِرَحْمَتِکَ الی دارِ القَرارِبالهِیّتَکِ یا إلَهَ العالَمین.<br />
 <br />
خدایا توفیقم ده در آن به سازش کردن نیکان ودورم دار در آن از رفاقت بدان وجایم ده در آن با مهرت به سوی خانه آرامش به خدایی خودت ای معبـود جهانیان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز هفدهم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ اهْدِنی فیهِ لِصالِحِ الأعْمالِ واقْـضِ لی فیهِ الحَوائِجَ والآمالِ یا من لا یَحْتاجُ الی التّفْسیر والسؤالِ یا عالِماً بما فی صُدورِ العالَمین صَلّ علی محمّدٍ وآلهِ الطّاهِرین.<br />
 <br />
خدایا راهنمائیم کن در آن به کارهای شایسته واعمال نیک وبرآور برایم حاجتها وآرزوهایم ای که نیازی به سویت تفسیر وسؤال ندارد ای دانای به آنچه در سینه های جهانیان است درود فرست بر محمد وآل او پاکیزگان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز هیجدهم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ نَبّهْنی فیهِ لِبَرَکاتِ أسْحارِهِ ونوّرْ فیهِ قلبی بِضِیاءِ أنْوارِهِ وخُذْ بِکُلّ أعْضائی الی اتّباعِ آثارِهِ بِنورِکَ یا مُنَوّرَ قُلوبِ العارفین.<br />
 <br />
خدایا آگاهم نما در آن برای برکات سحرهایش وروشن کن در آن دلم را به پرتو انوارش وبکار به همه اعضایم به پیروی آثارش به نور خودت ای روشنی بخش دلهای حق شناسان<br />
 <br />
 <br />
دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ وفّرْ فیهِ حَظّی من بَرَکاتِهِ وسَهّلْ سَبیلی الی خَیْراتِهِ ولا تَحْرِمْنی قَبولَ حَسَناتِهِ یا هادیاً الی الحَقّ المُبین.<br />
 <br />
خدایا زیاد بگردان در آن بهره مرا از برکاتش وآسان کن راه مرا به سوی خیرهایش ومحروم نکن ما را از پذیرفتن نیکیهایش ای راهنمای به سوی حـق آشکار .<br />
 <br />
 <br />
دعای روز بیستم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ افْتَحْ لی فیهِ أبوابَ الجِنانِ واغْلِقْ عَنّی فیهِ أبوابَ النّیرانِ وَوَفّقْنی فیهِ لِتِلاوَهِ القرآنِ یا مُنَزّلِ السّکینهِ فی قُلوبِ المؤمِنین.<br />
 <br />
خدایا بگشا برایم در آن درهای بهشت وببند برایم درهای آتش دوزخ را و توفیقم ده در آن برای تلاوت قرآن ای نازل کننده آرامش در دلهای مؤمنان.<br />
 <br />
ادعیه ماه رمضان<br />
دعاهای روزهای ماه رمضان<br />
 <br />
 دعای روز بیست و یکم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ اجْعَلْ لی فیهِ الی مَرْضاتِکَ دلیلاً ولا تَجْعَل للشّیْطان فیهِ علیّ سَبیلاً واجْعَلِ الجَنّهِ لی منْزِلاً ومَقیلاً یا قاضی حَوائِجَ الطّالِبین.<br />
 <br />
خدایا قرار بده برایم در آن به سوی خوشنودیهایت راهنمایی و قرار مده شیطان را در آن بر من راهی وقرار بده بهشت را برایم منزل وآسایـشگاه ای برآورنده حاجتهای جویندگان<br />
 <br />
 <br />
دعای روز بیست و دوم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ افْتَحْ لی فیهِ أبوابَ فَضْلَکَ وأنـْزِل علیّ فیهِ بَرَکاتِکَ وَوَفّقْنی فیهِ لِموجِباتِ مَرْضاتِکَ واسْکِنّی فیهِ بُحْبوحاتِ جَنّاتِکَ یا مُجیبَ دَعْوَهِ المُضْطَرّین.<br />
 <br />
خدایا بگشا به رویم در این ماه درهای فضلت وفرود آر برایم در آن برکاتت را وتوفیقم ده در آن برای موجبات خوشنودیت ومسکنم ده در آن وسطهای بهشت ای اجابت کننده خواسته ها ودعاهای بیچارگان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز بیست و سوم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ اغسِلْنی فیهِ من الذُّنوبِ وطَهِّرْنی فیهِ من العُیوبِ وامْتَحِنْ قَلْبی فیهِ بِتَقْوَی القُلوبِ یا مُقیلَ عَثَراتِ المُذْنِبین.<br />
 <br />
خدایا بشوی مرا در این ماه از گناه وپاکم نما در آن از عیب ها وآزمایش کن دلم را در آن به پرهیزکاری دلها ای چشم پوش لغزشهای گناهکاران.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز بیست و چهارم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ إنّی أسْألُکَ فیه ما یُرْضیکَ وأعوذُ بِکَ ممّا یؤذیک وأسألُکَ التّوفیقَ فیهِ لأنْ أطیعَکَ ولا أعْصیکَ یا جَوادَ السّائلین.<br />
 <br />
خدایا من از تو میخواهم در آن آنچه تو را خوشنود کند و پناه می برم بتو از آنچه تو را بیازارد واز تو خواهم توفیق در آن برای اینکه فرمانت برم ونافرمانی تو ننمایم ای بخشنده سائلان<br />
 <br />
 <br />
دعای روز بیست و پنجم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ اجْعَلْنی فیهِ محبّاً لأوْلیائِکَ ومُعادیاً لأعْدائِکَ مُسْتَنّاً بِسُنّهِ خاتَمِ انْبیائِکَ یا عاصِمَ قُلوبِ النّبییّن.<br />
 <br />
خدایا قرار بده در این روز دوست دوستانت ودشمن دشمنانت و پیرو راه و روش خاتم پیغمبرانت ای نگهدار دلهای پیامبران.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز بیست وششم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ اجْعَل سَعْیی فیهِ مَشْکوراً وذَنْبی فیهِ مَغْفوراً وعَملی فیهِ مَقْبولاً وعَیْبی فیهِ مَسْتوراً یا أسْمَعِ السّامعین.<br />
 <br />
خدایا قرار بده کوشش مرا در این ماه قدردانـی شده وگناه مرا در این ماه آمرزیده وکردارم را در آن مورد قبول وعیب مرا در آن پوشیده ای شنواترین شنوایان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز بیست و هفتم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ ارْزُقْنی فیهِ فَضْلَ لَیْلَهِ القَدْرِ وصَیّرْ أموری فیهِ من العُسْرِ الی الیُسْرِ واقْبَلْ مَعاذیری وحُطّ عنّی الذّنب والوِزْرِ یا رؤوفاً بِعبادِهِ الصّالِحین.<br />
 <br />
خدایا روزی کن مرا در آن فضیلت شب قدر را وبگردان در آن کارهای مرا از سختی به آسانی وبپذیر عذرهایم وبریز از من گناه وبارگران را ای مهربان به بندگان شایسته خویش.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز بیست و هشتم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ وفّر حظّی فیهِ من النّوافِلِ واکْرِمْنی فیهِ بإحْضارِ المَسائِلِ وقَرّبِ فیهِ وسیلتی الیکَ من بینِ الوسائل یا من لا یَشْغَلُهُ الحاحُ المُلِحّین .<br />
 <br />
خدایا زیاد کن بهره مرا در آن از اقدام به مستحبات وگرامی دار در آن به حاضر کردن ویا داشتن مسائل ونزدیک گردان در آن وسیله ام به سویت از میـان وسیله ها ای آنکه سرگرمش نکند اصرار وسماجت اصرار کنندگان.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز بیست ونهم ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ غَشّنی بالرّحْمَهِ وارْزُقْنی فیهِ التّوفیقِ والعِصْمَهِ وطَهّرْ قلْبی من غَیاهِبِ التُّهْمَهِ یا رحیماً بِعبادِهِ المؤمِنین.<br />
 <br />
خدایا بپوشان در آن با مهر ورحمت وروزی کن مرا در آن توفیق وخودداری وپاک کن دلم را از تیرگیها وگرفتگی های تهمت ای مهربان به بندگان با ایمان خود.<br />
 <br />
 <br />
دعای روز سی ام ماه مبارک رمضان<br />
 <br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
 <br />
اللهمّ اجْعَلْ صیامی فیهِ بالشّکْرِ والقَبولِ علی ما تَرْضاهُ ویَرْضاهُ الرّسولُ مُحْکَمَهً فُروعُهُ بالأصُولِ بحقّ سَیّدِنا محمّدٍ وآلهِ الطّاهِرین والحمدُ للهِ ربّ العالمین.<br />
 <br />
خدایا قرار بده روزه مرا در این ماه مورد قدردانی وقبول بر طبق خوشنودی تو وپسند رسول تو باشد واستوار باشد فرعش بر اصل به حق آقای ما محمد وخاندان پاکش وستایش خاص پروردگار جهانیان است.<br />
 <br />
<br />
التماس دعا
        دعای هر روز ماه مبارک رمضان
        رفتن به مهمانی همیشه نیازمند یکسری آمادگی‌هاست. هر اندازه که این مهمانی بزرگتر و مهمتر باشد؛ اهمیت این آمادگی هم بیشتر و بیشتر می‌شود. برخی برای تهیه مقدمات شرکت در یک مراسم عروسی، چندین روز وقت صرف می‌کنند؛ از تهیه لباس مناسب گرفته تا آرایش و پیرایش دلخواه.<br />
<br />
شعبان، ماه شعبان، ماه پیامبر<br />
<br />
درب‌های یکی از بزرگترین مهمانی‌های سالانه به روی ما باز شده، ماه مبارک رمضان؛ مهمانی بی‌نظیری که میزبان آن، خداست و خودش قرار است از ما پذیرایی کند. ما هم نباید بدون آمادگی پا در این ضیافت بزرگ بگذاریم. پس هرچه زودتر باید اقدام کنیم و آماده شرکت در مهمانی خدا شویم.<br />
ظرفیت خود را افزایش دهیم<br />
<br />
ماه مبارک رمضان به راستی ماه مهمانی خدا و ضیافت الله است. پیامبر و ائمه(علیهم‌السلام) برای ورود به این ماه یکسری دستورالعمل ذکر کرده‌اند. دستوراتی که قلب و جان انسان را آماده این ماه می‌کند و به او امکان بهره بیشتر از این ماه خدا می‌دهد. ماهی که بهار قرآن است و قرآن در آن نازل شده، ماهی که بر تمام ماه‌ها فضیلت و برتری دارد و ماهی که خداوند در آن ماه افراد زیادی را از آتش جهنم نجات می‌دهد.<br />
<br />
بهره‌مندی از نعمت‌های ماه رمضان نیازمند آمادگی و ظرفیت است. هر اندازه که این ظرفیت انسان بالاتر و بیشتر باشد؛ فرد بهره بیشتری را خواهد برد و از سفره الهی بهرمندتر می‌شود. از این روست که دستورات مهمی برای روزهای آخر ماه شعبان ذکر شده، روزهایی که نقش مهمی در بالا رفتن ظرفیت ما دارند و آخرین مهلت ممکن نیز به حساب می‌آیند. به وسیله این بالا رفتن ظرفیت‌هاست که بهره بیشتری از مهمانی خدا نصیب انسان می‌شود و قلب صفای لازم را برای ورود به ماه رمضان پیدا می‌کند.<br />
<br />
امام صادق(علیه السلام) فرمود: هر کس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بدارد و آن را به ماه رمضان وصل کند؛ خداوند برایش ثواب دو ماه روزه‌داری را می‌نویسد.» (من لا یحضره الفقیه، ج2، ص94)<br />
ذکر و دستورالعملی از امام رضا(علیه‌السلام)<br />
<br />
آنقدر کسب آمادگی برای ورود به ماه رمضان اهمیت دارد که دستورالعمل‌های خاصی برای روزهای آخر ماه شعبان ذکر شده و ائمه به این موضوع توجه بسیار ویژه‌ای داشته‌اند. اباصلت می‌گوید در آخرین جمعه از ماه شعبان خدمت امام رضا(علیه السلام) رسیدم و حضرت به من فرمود: ای اباصلت بیشتر ماه شعبان گذشته و این آخرین جمعه ماه است. پس در روزهای باقی مانده به جبران کم‌کاری‌هایت بپرداز. به آنچه وظیفه توست عمل کن و از کارهایی که به تو مربوط نیست؛ دوری نما. زیاد اهل دعا، استغفار و قرآن باش و به درگاه الهی از گناهانت توبه کن که ماه خدا به سویت می‌آید. <br />
<br />
در ادامه حضرت خواسته‌اند که اباصلت به ادای امانت‌ها، پاک کردن قلب از کینه‌ها، جدا شدن از گناهان، کسب تقوای الهی و توکل بر او بپردازد. در انتها امام هشتم ذکری را به اباصلت آموزش دادند که جان را از آلایش‌ها پاک کند. حضرت فرمودند: در باقی مانده این ماه، زیاد بگو: اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ‏ لَنَا فِیمَا مَضَی مِنْ شَعْبَانَ- فَاغْفِرْ لَنَا فِیمَا بَقِی‏ مِنْه‏؛ یعنی: خداوندا اگر مرا در روزهای گذشته ماه شعبان نیامرزیده‌ای در این روزهای باقی مانده ببخش.»(وسائل الشیعه، ج10، ص301 )<br />
<br />
به هر حال دنیا با همه رنگ‌های فریبنده‌اش، ما را به غفلت انداخته و رنگ و بوی الهی را از ما گرفته است. باید قبل از ورود به مهمانی خدا، آن رنگ الهی را بازیابی کنیم و آمادگی لازم را برای شرکت در این ماه بزرگ به دست آوریم. دلی که مملو از کینه باشد؛ زبانی همراه با غیبت را به دنبال خواهد داشت و فردی که در ماه رمضان به گناه بیفتد و تقوا را رعایت نکند؛ کجا شرط مهمانی را ادا کرده است؟! برای آنکه ما در ماه رمضان تجربه یک ماه صافی و صفا را داشته باشیم باید از روزهایی قبل از شروع این ماه بزرگ، خود را آماده کنیم و این دستورات امام رضا(علیه السلام) برای این موضوع است.<br />
<br />
ای اباصلت بیشتر ماه شعبان گذشته و این آخرین جمعه ماه است. پس در روزهای باقی مانده به جبران کم‌کاری‌هایت بپرداز. به آنچه وظیفه توست عمل کن و از کارهایی که به تو مربوط نیست؛ دوری نما. زیاد اهل دعا، استغفار و قرآن باش و به درگاه الهی از گناهانت توبه کن که ماه خدا به سویت می‌آید<br />
دستوری خاص برای سه روز پایانی<br />
<br />
در حدیثی دیگر امام صادق(علیه السلام) راهکار الهی بخصوصی را برای کسب آمادگی ورود به ماه رمضان بیان داشتند. راهکاری که برای سه روز پایانی ماه شعبان است و ثواب بسیار زیادی دارد. حضرت فرمودند: «مَنْ صَامَ ثَلَاثَهَ أَیَّامٍ مِنْ آخِرِ شَعْبَانَ‏ وَ وَصَلَهَا بِشَهْرِ رَمَضَانَ کَتَبَ اللَّهُ لَهُ صَوْمَ شَهْرَیْنِ مُتَتَابِعَیْن‏؛ هر کس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بدارد و آن را به ماه رمضان وصل کند؛ خداوند برایش ثواب دو ماه روزه‌داری را می‌نویسد.» (من لا یحضره الفقیه، ج2، ص94)<br />
<br />
در این حدیث امام ششم ما شیعیان، سه روز روزه گرفتن قبل از ماه رمضان را برابر یک ماه ثواب روزه‌داری ذکر کرده‌اند. سه روزی که می‌تواند به نیت قضا باشد یا به نیت روزه مستحب. این روزه‌ها انسان را در حال و هوای ماه مبارک قرار می‌دهد و باعث می‌شود انسان با یک شوق و شعف وارد ماه رمضان شود. از این روست که کلاً برای روزه در ماه شعبان توصیه‌های زیادی شده و سیره پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) بوده است.<br />
<br />
علاوه بر این ثواب ویژه، روزه‌داری در ماه شعبان راهی برای رسیدن به بهشت الهی و ارتقای درجه شمرده شده است. مثلاً پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: «مَنْ‏ صَامَ‏ ثَلَاثَهَ أَیَّامٍ‏ مِنْ‏ شَعْبَانَ‏ رَفَعَ لَهُ سَبْعِینَ دَرَجَهً فِی الْجِنَانِ مِنْ دُرٍّ وَ یَاقُوتٍ؛ کسی که سه روز از روزهای ماه شعبان را روزه بگیرد؛ هفتاد درجه در بهشت از درّ و یاقوت ارتقاء می‌‎یابد.»(ثواب الاعمال، ص62) و امام رضا(علیه‌السلام) نیز درباره آن فرمودند: «مَنْ صَامَ مِنْ شَعْبَانَ یَوْماً وَاحِداً ابْتِغَاءَ ثَوَابِ اللَّهِ دَخَلَ الْجَنَّهَ؛ کسی که یک روز از ماه شعبان را برای رسیدن به پاداش خداوند روزه بگیرد؛ به بهشت وارد می‌شود.»(خصال،ج2، ص582) پس کسی که روزهای پایانی این ماه را روزه بدارد به پاداش ویژه و چندگانه‌ای رسیده است؛ ضمن آنکه آمادگی خوبی برای ورود به ماه خدا پیدا کرده است.<br />
نکته پایانی<br />
<br />
حیف است که ماه‌های رمضان یکی پس از دیگری بیایند و ما بهره کمی را از آن لحظات ببریم. گاهی ماه مهمانی خدا به نیمه می‌رسد و ما تازه متوجه ورود و رفتن این ماه بزرگ می‌شویم. ماهی که به سرعت به پایان خود می‌رسد. در این ماه شب قدر وجود دارد که سرگذشت انسان را رقم می‌زند. حیف است که بدون آمادگی و آلوده از گناهان وارد روزها، شب‌ها و سحرهای پرفیض ماه مبارک رمضان شویم.
        سه روز آخر شعبان را از دست ندهیم!
        با اینکه نماز می خوانم و روزه می گیرم و در زندگی سعی  می کنم از اصول دین پیروی کنم ولی آنطور که باید به خدا توکل و اطمینان  ندارم. همش یک احساس خلا با من هست که کسی با من  نیست و دلم قرص نیست که  خدایی هست که به من کمک میکند. اگر ممکن است راهنماییم کنید تا بتوانم این  مشکل را در خود حل کنم.     ایمان  به خدا درجات زیادی دارد و باید همواره سعی کنیم درجه ی ایمان خود را بالا  ببریم و به جایی برسیم که بدانیم خداوند در جهان همه کاره است و جز او هیچ  کس، نمی تواند خیر و ضرری به ما برساند. او مالک و مدبر جهان است و بی اذن  او حتی یک برگ از درخت نمی افتد. وقتی این باور در ما عمیق شد و ما رابطه ی  خود را با خدا درست کردیم و همه جا از او اطاعت کردیم، دیگر خیالمان راحت  است که خدای قادر و حکیم و مهربانی داریم که همه جا با ماست و آن جایی که  هیچ کس نیست که به داد ما برسد، تنها اوست که دست ما را می گیرد و به ما  کمک می کند.   برای تقویت توکل، ایمان به شش اصل زیر، لازم است: 1. ایمان به خدا:  باید ایمان داشت که خداوند کریم از رگ های گردنمان به ما نزدیک تر است، به  ما لطف و توجه ویژه دارد و لحظه ای ما را به خود وا نمی گذارد. 2. باور داشتن به حکمت و مصلحت خداوند: باید بر این باور باشیم که خداوند، حکیم است و صلاح ما را بهتر از خودمان می داند. باید  ایمان داشت که خداوند کریم از رگ های گردنمان به ما نزدیک تر است، به ما  لطف و توجه ویژه دارد و لحظه ای ما را به خود وا نمی گذارد. 3. باور داشتن به قدرت و نظارت خداوند:  اعتقاد به قدرت خداوند و باورداشتن به این که خداوند، ناظر همه رخدادها و  اتفاق ها می باشد و هیچ کاری بدون اذن و مشیت او انجام نمی شود و او توان  برآوردن هم ه نیازها و خواسته های ما را دارد. 4. باور داشتن به پاسخ گویی و اجابت خداوند:  اعتقاد به این که خداوند به خواست ها و دعاهای ما پاسخ می دهد و دعاهای ما  را مستجاب می کند و اگر او را در سختی بخوانیم، ما را بی پاسخ نخواهد  گذاشت. 5. تلاش برای رسیدن به هدف: تلاش و کوشش  خستگی ناپذیر در راه رسیدن به هدف نیز یکی از ارکان توکل به خداوند است.  کسی که بر خدا توکل می کند، با نگرش مثبتی که به نتیجه عمل خود دارد، با  کوشش خستگی ناپذیر، در راستای هدف خود تلاش می کند و این کوشش، برخاسته از  تکیه گاه استواری است که در آن هیچ گونه شکستی را نمی توان تصور کرد. 6. واگذاری کارها به خداوند: سپردن بار زندگی به خداوند، به انسان کمک می کند که دشواری ها را آسان تر پشت سر بگذارد و زیر بار سختی ها و دشواری ها خم نشود. موفقیت  ما در به کارگیری این راهبرد مؤثر (توکل به خداوند)، بستگی به میزان  استواری ایمان، باور و عمل صادقانه ما به شش اصل بالا دارد.
        شش اصل برای تقویت توکل به خدا
        دعای ماه رجب   یا مَنْ اَرْجُوهُ لِکُلِّ خَیْرٍ ای که برای هر خیری به او امید دارم وَآمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ کُلِّ شَرٍّ و از خشمش در هر شری ایمنی جویم یا مَنْ یُعْطِی الْکَثیرَ بِالْقَلیلِ ای که می دهد (عطای ) بسیار در برابر (طاعت ) اندک یا مَنْ یُعْطی مَنْ سَئَلَهُ ای که عطا کنی به هرکه از تو خواهد یا مَنْ یُعْطی مَنْ لَمْ یَسْئَلْهُ ای که عطا کنی به کسی که از تو نخواهد وَمَنْ لَمْ یَعْرِفْهُ و نه تو را بشناسد تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَهً از روی نعمت بخشی و مهرورزی اَعْطِنی بِمَسْئَلَتی اِیّاکَ عطا کن به من به خاطر درخواستی که از تو کردم جَمیعَ خَیْرِ الدُّنْیا وَجَمیعَ خَیْرِ الاْخِرَهِ همه خوبی دنیا و همه خوبی و خیر آخرت را وَاصْرِفْ عَنّی بِمَسْئَلَتی و بگردان از من به خاطر همان درخواستی که از تو کردم اِیّاکَ جَمیعَ شَرِّ الدُّنْیا وَشَرِّ الاْخِرَهِ همه شر دنیا و شر آخرت را فَاِنَّهُ غَیْرُ مَنْقُوصٍ ما اَعْطَیْتَ زیرا آنچه تو دهی چیزی کم ندارد (یا کم نیاید) و وَزِدْنی مِنْ فَضْلِکَ یا کَریمُ بیفزا بر من از فضلت ای بزرگوار یا ذَاالْجَلالِ وَالاِْکْرامِ ای صاحب جلالت و بزرگواری یا ذَاالنَّعْماَّءِ وَالْجُودِ ای صاحب نعمت و جود یا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ حَرِّمْ شَیْبَتی عَلَی النّارِ ای صاحب بخشش و عطا حرام کن محاسنم را بر آتش دوزخ
        دعای ماه مبارک رجب
          امام جواد علیه السلام : اِنَّ الْقائِمَ مِنّا هُوَ الْمَهْدِیُّ الَّذی  یَجِبُ اَنْ یُنْتَظَرَ فی غَیْبَتِهِ وَ یُطاعَ فی ظُهُورِهِ؛ امام جواد علیه السلام فرمود : همانا قائم ما مهدی (علیه ‏السلام) است که  بر مسلمان واجب است در زمان غیبت او منتظرش باشد و هنگام ظهورش از او اطاعت  کند.
        هم انتظار هم اطاعت !
        هر سال با آمدن ماه محرّم الحرام،خود را برای شرکت در  مجالس عزای امام حسین علیه السّلام، آماده می کنیم. ممکن است برخی با این  سؤال مواجه شوند که اساساً عزاداری برای چیست؟    هنگامی  که انسان با شخصی یا چیزی ارتباط داشته باشد سپس آن را از دست بدهد غمگین  می شود این ناراحتی با توجّه به ارزشِ آن از دست رفته، دارای مراتب است؛ به  عنوان نمونه اگر فردی لباسی داشته باشد و آن را گم کند، ناراحت می شود؛  همین فرد اگر خودرویی داشته باشد که دزدیده شود، حتماً بیشتر ناراحت می  شود؛ حال اگر عزیزی از اطرافیان خود را از دست دهد، قطعاً ناراحتی و اندوه  آن بیشتر خواهد بود. به سبب ارتباط بسیار مستحکم نفس با بدن، حالاتی که  برای نفس پدید می آید، در بدن او هم جلوه می کند غم زیاد که عارض بر نفس می  شود، به صورت گریه در بدن انسان، متجلّی می شود. اکنون ملاحظه بفرمایید در  خصوص از دست دادن عزیزی، چون افراد مختلفی با او در ارتباط بودند و انسی  برقرار بود، غم و اندوه حاصل از این مصیبت به صورت عزاداری در می آید. بنابراین عزاداری  به صورت طبیعی در میان انسان ها هنگام بروز غم و اندوه شدید، وجود دارد  گرچه نوع و مدل این عزاداری در جوامع مختلف، متفاوت می باشد. در اینجا نکته  ای هست که اشاره می کنیم : هنگام از دست دادن عزیزی، غم بر ما مسلّط شده  به گریه می افتیم، این غم و در ادامه گریه برای کیست؟ آیا ما برای آن مرحوم  گریه می کنیم یا برای خودمان که آن مرحوم را از دست دادیم و گرفتار فراق  او شدیم؟ البته ممکن است بفرمایید مورد با مورد، تفاوت می کند. امّا درباره عزاداری برای اولیای الهی مخصوصاً آنها که دارای مقام عصمت  هستند، مطلب روشن است. گاهی گفته می شود ایشان با گذر از این مرحله از  نظام هستی به مرحله بسیار نزدیکی به مبدأ متعالی (کمال نهایی که قرب الهی  است) رسیدند و  این وصال به حقّ که ناراحتی ندارد چرا گریه؟ چرا عزاداری؟ عزاداری  ما نباید خارج از چهارچوب شریعت باشد، این سخن که آقا چرا شما در دستگاه  امام حسین اشکال می کنی و ایراد می گیری، سخنی باطل و مخالف هدف متعالی  سیّدالشّهداء می باشد. اگر هدف امام از این نهضت، حفظ دین و تربیت دینی  جامع انسانی باشد، نحوه برگزاری جلسات ما باید مناسب با این هدف باشد در  تبیین این مسئله باید گفت ولیّ خدا از سویی مرتبط به مبدأ متعالی است  (ساحت ملکوتی) و از طرفی مردم با ولیّ خدا در ارتباطند (ساحت ملکی) اگر ما  در سوگ ولیّ خدا می نشینیم به دلیل محروم شدن جامع انسانی از حضور ولیّ خدا  می باشد، در مورد سالار شهیدان حسین بن علی علیهما السّلام، علاوه بر  محرومیّت جامع بشری از حضور ایشان، مظلومیّت امام و نحو برخورد دستگاه حاکم  با ایشان هم در برگزاری مجالس عزا، مؤثّر بوده است. نوه  پیامبر گرامی اسلام صلی الله و علیه وآله به دنبال حفظ اسلام با دعوت مردم  منطقه ای، با همه عزیزانش به سوی آن منطقه حرکت کند آنگاه توسّط همان دعوت  کنندگان به آن شکل غیر انسانی که می دانید با عزیزانش به شهادت برسد، باقی  ماندگان هم به اسارت بروند، این حادثه بزرگ به صورت طبیعی، عزاداری را به  دنبال دارد. یعنی هر فردی با شنیدن جریان عاشورا متأثّر شده به سوگ می  نشیند. پس تا اینجا معلوم شد که اقامه عزا برای اباعبدالله الحسین علیه السّلام یک  اتفّاق کاملاً طبیعی و انسانی می باشد. حال اضافه کنید سفارش های فراوانی  که از سوی پیامبر اعظم صلّی الله علیه و آله و اهل بیت علیهم السّلام نسبت  به اقامه عزا برای حسین بن علیّ بیان شده است.1 اقامه عزای حسینی  در مراکز مذهب مانند مساجد، حسینیّه ها و هیئات تشکیل می شود، این جلسات که  منسوب به امام حسین علیه السّلام می باشد، چه خصوصیّاتی باید داشته باشد  تا هدف از تشکیل این جلسات،به دست آید؟ به طور کلّی می توان گفت اصول و  احکام دین بر اقامه عزا حاکم است. توضیح اینکه چگونگی عزاداری ما نباید  خارج از چهارچوب شریعت باشد، این سخن که آقا چرا شما در دستگاه امام حسین  علیه السلام اشکال می کنی و ایراد می گیری، سخنی باطل و مخالف هدف متعالی  سیّدالشّهداء علیه السلام می باشد. اگر هدف امام از این نهضت، حفظ دین و  تربیت دینی جامع انسانی باشد، نحوه برگزاری جلسات ما باید مناسب با این هدف  باشد. اگر ما در سوگ ولیّ خدا می نشینیم  به دلیل محروم شدن جامع انسانی از حضور ولیّ خدا می باشد، در مورد سالار  شهیدان حسین بن علی علیهما السّلام، علاوه بر محرومیّت جامعه بشری از حضور  ایشان، مظلومیّت امام و نحوه برخورد دستگاه حاکم با ایشان هم در برگزاری  مجالس عزا، مؤثّر بوده است -بیان معارف دین به صورت مستند:  مجالس عزای حسینی، فرصت مناسبی است برای آشنایی هر چه بیشتر با آموزه های  دینی، اطّلاع مؤمنین از وظایف الهی خود، علم به مشکلاتی که امروز امّت  اسلامی با آنها درگیر است و مانند آن. اگر در هیئتی فقط به روضه خوانی و  سینه زنی و زنجیر زنی بسنده شود، این فرصت یادگیری از دست رفته است. -دقّت در نقل وقایع:  امام حسین علیه السّلام فرمود: ذلّت از ما دور است2 یعنی زیر بار ذلّت نمی  روم، حرفی نزنیم که با این روح عزّت حسینی منافات داشته باشد، حسین علیه  السّلام را ذلیل نکنیم. -خواب زدگی بعضی جلسات:  آسیب مهمّی که مجالس مذهبی ما را گرفتار کرده است تعریف خواب است یعنی  برای اثبات یک اعتقاد از خواب استفاده می شود در حالی که خواب جزء منابع  معرفت دینی نمی باشد. برای اثبات عقیده از دلیل عقلی یا نَقلی که کتاب و  سنّت است باید بهره جست. از سخنران ها و ذاکران بخواهید که برای شما خواب،  تعریف نکنند. -گریه کردن وسیله است نه هدف: به  گمان بعضی، گریاندن مردم هدفی است مقدّس، برای همین هر کاری می کنند که  مردم گریه کنند غافل از اینکه هدف حسینی شدن است یعنی به چه اندازه خودمان  را شبیه امام حسین علیه السّلام می کنیم. -رعایت حقوق مردم: در برگزاری جلسات حقوق مردم  جدّا مورد توجّه باشد همسایگان جلسه ما از طولانی شدن یا از صدای زیاد  آزرده نشوند و رضایت آنها احراز شود. وقتی دسته های عزاداری در خیابان ها  به راه می افتند، راه عبور به طور کلّی مسدود نشود شاید مؤمنی گرفتار باشد و  محتاج مسیری برای عبور. -کسب رضای خدا: همه ما در  کارهای خود، رضای خدا را در نظر بگیریم واقعاً از گوینده گرفته تا روضه  خوان و بانی شام و همه و همه، بببنیم خدا چه می خواهد، ببینیم خون خدا حسین  علیه السّلام چه می خواهد نه اینکه من و دلم چه می خواهیم. پی نوشت ها: 1.برای مطالعه این روایات به کتاب «کامل الزّیارات» جناب ابوالقاسم ابن قولوَیه قمی مراجعه کنید. 2.مجلسی،محمد باقر،بحارالانوار،المکتبهالاسلامیّه،تهران،ج45،ص9
        چرا عزاداری؟ کدام هیئت؟
        هیچ بنده ای به مصیبتی گرفتار نشود که هنگام به یاد  آوردن آن مصیبت «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیهِ راجِعونَ » گوید و هنگام  وقوع آن صبر کرده باشد، جز این که پروردگار گناهان گذشته او را خواهد  بخشید. و هر گاه یاد آن مصیبت افتد و این کلام را بر زبان جاری سازد،  خداوند گناهانی را که در میان این دو استرجاع (یعنی خواندن این آیه) از او  سر زده، می آمرزد. [کافی، ج3، ص 224] زهرا اجلال -کارشناس ارشد علوم قرآن و حدیث --بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان   بالأخره حاجیانمان از سفر آمدند ...  عزیزان حجتان مقبول و سعیتان مشکور... از  طرفی از فراغ و دوری شما اشک می ریزیم، اشک برای مصیبتی که بر خانواده  هایتان سنگینی می کند ... عزیزانی منتظر که پروانه وار بر گرد شمع هایشان  می چرخند و در فراغتان اشک غم می ریزند... از طرفی دیگر اشک حسرت می  ریزیم که چه زیبا به لقای پروردگارتان رفتید؛  در یکی از بهترین زمین های  خدا ، لبیک گویان، در صحنه ای شبیه به کربلا در آن گرمای سوزان ملک الموت به سراغتان آمد چه صحنه ی سختی ... پس از سال ها انتظار به خانه خدا مشرف شدند و حال این گونه باید به استقبالشان رفت ... عده  ای از بازماندگان گویا هنوز مرگ و فراغ عزیزانشان را باور نمی کنند ...  منتظر هستند کسی بگوید این خبر دروغ است؛ یا اشتباهی شده! یا لااقل هنوز  امیدی به بازگشتش هست!  حادثه خیلی خیلی تلخ و جانگداز است ... شاید  آرزو کنی ای کاش این ها همه خواب باشد. حاضری همه چیزت را بدهی تا او را  برگردانی. حتی شاید آرزوی مرگ کنی. اما افسوس ... ! بازگشتی برای عزیزانمان  نیست ... واقعیتی است تلخ که اتفاق افتاده ... در  روز قیامت، هنگامی که دفترها گشوده می شود و ترازوهای حساب و کتاب را می  آورند، برای اهل بلا و گرفتاری، ترازویی نصب نمی گردد و دفتری برای آنان  گشوده نمی شود، سپس آیه «إِنَما یوَفَی الصَابِرونَ أَجْرَهمْ بِغَیْرِ  حِسابٍ» را قرائت فرمودند. همه رفتنی هستیم، کوچک و بزرگ، پیر و  جوان هم ندارد ... وقتی زمانش برسد همه می روند اما چگونه مردن و کجا و در  چه شرایطی با دنیا خداحافظ کردن، خودش داستانی دارد ... این عزیزان به واقع  مرگ زیبایی داشتند .... خدا را در خانه ی خودش دیدن و به لقایش لبیک گفتن  ... خیلی لذت دارد ... خوشا به حالشان ... همه وصیت نامه هایشان را نوشته اند، حلالیت طلبیده اند، حق الناس ها و حق الله هایشان را داده اند و همه را تسویه کرده اند ، حمد و سوره و نمازشان را اصلاح کردند ... خلاصه پاک پاک شده اند واقعاً چه زمان و شرایطی بهتر از مردن پس از تولد دوباره انسان بعد از اعمال حج، آن هم در سرزمین عرفات ... قربانیان  حادثه منا در لحظاتی جان به جان تسلیم کردند که خداوند از آنها راضی بوده  است: إِذَا أَخَذَ النَّاس مَوَاطِنَهمْ بِمِنًی، نَادَی منَاد مِنْ قِبَلِ  اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: إِنْ أَرَدْتمْ أَنْ أَرْضَی فَقَدْ رَضِیت:  هنگامی که مردم در منا در جای خود استقرار می یابند منادی خداوند ندا می  دهد: اگر می خواستید من از شما راضی شوم، راضی شدم. (کافی، ج 4، ص 262) آل سعود، روی جاهلیت را سفید کرده است اگر  کمی تاریخ را تورّق کنیم می بینیم که مردم روزگار جاهلیت در مثل همین ماه  ذی الحجه که ماه حرام می دانستند، اجازه به خودشان نمی دادند دست روی کسی  بلند بکنند ... در تاریخ داریم اگر کسی قاتل پدرش را در این چند ماه حرام  می دید، قاتلی که روزها به دنبالش بود اگر در یکی از این ماه ها او را می  دید، به احترام این ماه از کنار او عبور می کرد ... اما این سعودی ها که  با نام اسلام و با رفتارهایشان تیشه بر ریشه ی اسلام می زنند، رحم نکردند  ... و این ها روی مردم روزگار جاهلیت را سفید کردند. تسلیتی به بازماندگان حادثه منا لحظه  ای نمی توانیم خودمان را به جای این خانواده های داغدار بگذاریم و عمق این  غم را درک کنیم ... فقط می توان برای تسلّای دلشان از بیان امیرالمؤمنین  علیه السلام تسلیتی را خدمتشان داشته باشیم... امیر الؤمنین علیه السلام در تسلیت به «اشعث ابن قیس» در مرگ فرزندش چنین فرمود:  ای اشعث اگر برای پسرت اندوهناکی، چون پدر هستی این اندوه شایسته است؛ امّا اگر شکیبا باشی هر مصیبتی را نزد خدا پاداشی است. ای  اشعث اگر صبر کنی مقدرات بر تو جاری می شود و تو پاداش خواهی داشت و اگر  ناشکیبائی و بی تابی کنی باز هم مقدرات مسیر خود را طی می کند و وزر و گناه  بر تو خواهد بود. ای اشعث فرزندت تو را شاد می نمود در حالی که آزمایش و امتحان بود و مرگ او تو را محزون کرد در حالی که برای تو پاداش و رحمت است. [نهج البلاغه (فیض الاسلام)، حکمت شماره 283، صفحه 1227] برایشان آرزوی صبر داریم .... چرا که تنها با صبر است که انسان آرامش می  گیرید ... با صبر است که می توان از این آزمایش الهی نیز بیرون آمد :  وَلَنَبْلوَنَّکمْ حَتَّی نَعْلَمَ الْمجَاهِدِینَ مِنکمْ وَالصَّابِرِینَ  وَنَبْلوَ أَخْبَارَکمْ  [محمد: ۳۱] (و البته شما را می آزماییم تا مجاهدان  و صابران شما را باز شناسانیم و خبرهای [مربوط به] شما را رسیدگی کنیم) «إِنَما  یوَفَی الصَابِرونَ أَجْرَهمْ بِغَیْرِ حِسابٍ»؛ در قیامت، پاداش صبر و  استقامت صابرین، بدون اندازه گیری و بی حد و حصر است و به غیر از خداوند،  کسی از میزان آن اطلاع ندارد. هنگامی که مردم در منی در جای خود استقرار می یابند منادی خداوند ندا می دهد: اگر می خواستید من از شما راضی شوم، راضی شدم. رسول  خدا (صلی الله و علیه وآله) در روایتی فرمودند: در روز قیامت، هنگامی که  دفترها گشوده می شود و ترازوهای حساب و کتاب را می آورند، برای اهل بلا و  گرفتاری، ترازویی نصب نمی گردد و دفتری برای آنان گشوده نمی شود، سپس آیه  «إِنَما یوَفَی الصَابِرونَ أَجْرَهمْ بِغَیْرِ حِسابٍ» را قرائت فرمودند.  این  صبر بر غم و فراغ عزیز و از دست دادن عزیز به قدری سخت است که در حدیث  قدسی خداوند خود می فرماید: إِذَا وَجَّهْت إِلَی عَبْدٍ مِنْ عَبِیدِی  مصِیبَهً فِی بَدَنِهِ أَوْ مَالِهِ أَوْ وَلَدِهِ ثمَّ اسْتَقْبَلَ ذَلِکَ  بِصَبْرٍ جَمِیلٍ اسْتَحْییت مِنْه أَنْ أَنْصِبَ لَه مِیزَاناً أَوْ  أَنْشرَ لَه دِیوَان (بحارالانوار، ج 68، ص 93) وقتی به بنده ی من مصیبتی  رسید اگر مصیبت زده صبر کرد من خدا فردای قیامت خجالت می کشم بگویم دیوان  عمل او را ترازی او را باز کنید و حساب او را ببینم. [بحارالانوار، ج 79، ص  116]  کلام آخر یادمان باشد خدا برای مؤمن بد نمی خواهد.  اگر عزیزتان را از دست داده اید؛ اولاً بدانید جدایی شما موقت است و در  دیار باقی دوباره در کنار هم خواهید بود. ثانیاً ناراحتی کوتاه شما در دنیا  پاداش ابدی خواهد داشت. این پاداش آن قدر بزرگ است که اگر مؤمن بداند که  خداوند چه پاداش بزرگی در برابر بلا برایش آماده کرده آرزو می کند که در  دنیا او را با قیچی ها تکه تکه کنند. [کافی، ج 2، ص 255] به ماه محرم نزدیک می شویم ... عزیزان داغدار، صحرای کربلا را مجسم کنید، در کربلا بر خاندان اهل بیت علیهم السلام چه گذشت؟  در آن شرایط امام حسین (علیه السلام) و حضرت زینب (سلام الله علیها) چگونه برخورد کردند؟ مگر  جز این است که آنها در برابر مقدرات الهی، تسلیم و راضی به رضای الهی  بودند. چنانچه امام حسین (علیه السلام) قبل از شهادت و در اوج مصیبت می  فرمایند: «رِضَی اللَهِ رِضَانَا أَهْلَ الْبَیْتِ»؛ حضرت زینب سلام الله  علیها نیز در مجلس ابن زیاد، علی رغم تنهائی در برابر آن همه دشمن، سختی و  فشارهایی که بر ایشان آمده بود با اطمینان قلبی و رضایت از مقدرات الهی  فرمودند: «مَا رَأَیْت إِلَا جَمِیلًا». این حرف ها قطعا چیزی از ظلم آل سعود و بی کفایتی آن ها  کم نمی کند ... خدا  به حرمت امیرالمومنین علیه السلام و حضرت زهرا سلام الله علیها و اهل بیت  علیهم السلام که حاجیان عزیز میهمان این انوار الهی بودند به بازماندگانشان  تسکین و آرامشی را عطا کند. الهی آمین
        تسلیتی به بازماندگان حادثه منا
        صلوات خاصه حضرت امام جواد (ع)
        دلم هوای میزبانی ات را کرده است آداب مهمانی دادن به سبک خورشید   وقتی  از همه جا رانده می شوید، به آبی ترین آسمان دنیا دخیل می بندید و از ضامن  آهو می خواهید، زندگی تان را ضمانت کند. سعی می کنید اقیانوس عطشناک زندگی  تان را از سجاده ی آموزه های ائمه علیهم السلام سیراب کنید. با مرور  فرازهایی از زندگی امام رضا علیه السلام، چارچوب زندگی تان را محکم می  کنید. میهمان بهترین میزبان دنیا می شوید، شاید همان زمان است که در زیر  پرچمش آداب میهمان داری را یاد  می گیرید. در احادیث معصومان(علیهم السلام) آموزه های حکیمانه می تواند راه گشای  خانواده ها باشد. مهمانی دادن و میزبان خوب بودن یکی از اصولی است که می  توان از آموزه ها و روایات معصومین(علیهم السلام) به خصوص امام رضا(علیه  اسلام) آموخت.   میهمان نوازی به سبک آفتاب شرق فرقی  نمی کند که مهمان کیست و مهمانی کجاست؟مهم این است که به عنوان یک میزبان  راحتی مهمان را فراهم کرد. اگر مهمان از حضور در مهمانی لذت ببرد، میزبان  احساس رضایت می کند.  در روایتی آمده است، روزی امام رضا (علیه السلام)  میهمانی را دعوت کرد و با احترام، مهمان خود را به داخل خانه آورد. پس از  پذیرایی، با هم به گفت وگو پرداختند. در میان سخن آنان، باد چراغ را خاموش  کرد. مهمان بی درنگ از جای خود برخاست که آن را روشن کند، ولی امام دست او  را گرفت و مانع شد او از جایش بلند شود. سپس برخاست و چراغ را روشن  کرد و دوباره کنار او نشست و برای این که مهمان ناراحت نشود با لبخندی به  او فرمود: ما خاندانی هستیم که دوست نداریم مهمان خود را به کار بگیریم و  او را به زحمت بیندازیم.(1)   آداب میزبانی گاهی  به محض اینکه می شنوید، مهمان به خانه تان می آید، آه و ناله از نهادتان  بلند می شود. شاید به دلیل تشریفات و تجملاتی که این روزها ما را درگیر  کرده است، مهمانی گرفتن  برایمان سخت ترین کار شده است. پرداختن به آموزه های اهل بیت کمک می کند  تا به جای اینکه مهمانی هایمان کمرنگ شود، تجملاتمان رنگ ببازد. امام  رضا علیه السلام داستانی را از اجداد مطهرشان علیهم السلام  نقل کرد.  فرمود: روزی فردی امام علی علیه السلام را به میهمانی دعوت کرد. امام علی  علیه السلام مشروط پذیرفت. ایشان فرمود:«به سه شرط می آیم. اگر قول دهی که  رعایت کنی، دعوتت را می پذیرم.» مرد گفت:«آن سه شرط چیست؟»فرمود: شرط اول  اینکه چیزی از بیرون منزل برای من تهیه نکنی. دوم از آنچه در منزل هست،چیزی  را از من دریغ نکنی، و سوم اینکه زن و بچه ات را به رنج و سختی نیندازی. مرد  که علاقه مند بود میزبان امام شود،گفت:« یا امیرالمومنین، قول می دهم این  سه شرط را رعایت کنم.»امام نیز دعوت او را پذیرفت و به منزل ایشان رفت.(2) از حقوق میهمان، آن است که او را هنگام رفتن از منزل همراهی کنی تا جایی که از حریم خانه ات بیرون رود رعایت سادگی در پذیرایی یادتان  باشد که مهمان به روی باز می آید نه به در باز. ممکن است با برنامه ها و  غذاهای متنوعی مهمانی را برگزار کنید، اما حتی وقت نکنید با مهمان تان غذا  بخورید. میزبان بودن فقط این نیست که مهمان به خانه تان بیاید و حتی لحظه  ای حضور شما را احساس نکند. یکی از جلوه های مردم دوستی امام رضا علیه  السلام این بود که سعی می کرد هرگز تنها غذا نخورد. بلکه همگان را به خوردن  غذا فرا می خواند. مردی از اهل بلخ روایت می کند که: من در سفر خراسان،  همراه حضرت رضا علیه السلام بودم. روزی سفره ی غذا طلبید. همه ی غلامان از  سیاه و سفید را کنار سفره جمع کرد. عرض کردم: فدایت شوم مناسب تر بود که  سفره ی این ها را جداگانه بیندازید. در پاسخ فرمود: ساکت باش! همانا خدای  همه ی ما یکی است، مادر ما یکی است، پدر ما یکی است و پاداش هر کسی بستگی  به کردار او دارد. (3) حقوق میهمان را رعایت کنید گاهی  میهمان هنوز خانه را ترک نکرده، خمیازه هایتان یکی پس از دیگری از او   پذیرایی می کند. حال آنکه آنچه در آموزه های دینی مان آموخته ایم این است  که به استقبال مهمان برویم و زمان ترک خانه او را همراهی کنیم. میهمانان  حضرت، به خاطر دارند که امام، همواره برای بدرقه شان با آنها همراه می شد.  خود امام از اجدادشان نقل می کردند که پیامبرخدا صلوات الله علیه و آله  فرموده بود: «ازحقوق میهمان ، آن است که او را هنگام رفتن از منزل همراهی کنی تا جایی که از حریم خانه ات بیرون رود.»(4) یکی  از جلوه های مردم دوستی امام رضا (علیه السلام) این بود که سعی می کرد  هرگز تنها غذا نخورد. بلکه همگان را به خوردن غذا فرا می خواند صله رحم کنید در مجموعه روایات ائمه معصومین علیهم السلام به صله رحم و  محبت به خویشاوندان توصیه شده است. شاید اگر مردم به این موضوع توجه کنند،  بسیاری از اختلافات کم شده و فاصله ها از بین می رود. هر چقدر صله رحم به  محکم شدن پیوندها کمک می کند، قطع رحم باعث کوتاهی عمر و از بین رفتن نعمت  ها می شود. امام رضا (ع) در خصوص صله رحم می فرماید: کسی که سه سال از  عمرش باقی باشد، اما صله رحم انجام دهد، خداوند بزرگ سی سال بر عمرش اضافه  می کند و خدا هر چه اراده کند، انجام می دهد.(5) بهتر است، اگر می  خواهید مهمانی برگزار کنید، آموزه های حضرت را به عنوان میزبان سرلوحه قرار  دهید. یادتان باشد، وقتی مهمان امام رضا (علیه السلام) می شوید، کبوترهای  حرم به شما خوش آمد می گویند و منارها تا لحظه خداحافظی کنارتان هستند و  برای حاجت هایی که با خود آورده اید دست تکان می دهند. این روزها بی صبرانه  می خواهید مهمان او باشد و دلتان هوای حرم را کرده است. پی نوشت: 1) بحارالانوار جلد 49 صفحه ی 102 ، اعیان الشیعه جلد 2 صفحه ی 15 ، کافی جلد 6 صفحه ی 283. 2)عیون اخبار الرضا،جلد 1،ص225،ح16. 3) اصول کافی جلد 4 صفحه ی 23 ؛ بحارالانوار جلد 49 صفحه ی 91 ؛ عیون اخبارالرضا جلد 2  صفحه ی 184 ؛ محاسن برقی صفحه ی 392. 4)عیون اخبار الرضا،جلد 2،ص75،ح323. 5) اصول کافی ، جلد 2، ص 150، باب ((صله الرحم ))، حدیث 3.
        دلم هوای میزبانی ات را کرده است
        می توانیم همنشین امام حسین (علیه السلام) شویم !!     در  سنین جوانی گاهی انسان فکر می کند که اگر من شخص دیگری بودم و اگر پدر و  مادرم شخص دیگری بود و یا اگر موقعیت وجودی و استعدادی من به گونه ی دیگری  بود؛ می توانستم بهتر از این که هستم باشم و بعد یک حالت افسردگی در او  ایجاد می شود. چون فکر می کند که آن کسی که باید باشد نیست و در آینده هم  نخواهد بود. چون ظرفیت وجودی او این گونه نیست.     ظرف وجودی هر  فردی که در عالم به دنیا می آید یک ظرف وجودی مخصوص به خود دارد و منظور  از ظرفیت، استعداد مادی و معنوی، و جسمی و روحی ای است که در انسان ها  نهاده شده است (1) و آن همان دل آدمی است. چنانچه در کلام نورانی رسول  خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) آمده است: إِنَّ للهِ تَعَالَی آنِیهً فِی  الْأرْضِ ...(2): به راستی خدای تعالی در زمین ظرف هایی دارد که همان دل  ها[ی انسان ها]ست. اندازه و گنجایش ظرف ها با هم متفاوت  است ، ظرف وجودی انسان ها با هم یکسان نیست. مثلاً ممکن است ظرف وجودی فردی  به اندازه یک فنجان و ظرف وجودی فردی دیگر به اندازه یک استخر باشد.  وجود  این تفاوت ها منافاتی با عدالت خداوند سبحان ندارد؛ زیرا خود این تفاوت  ها، میزان سختی تکلیف فرد را مشخص می کند و هر چقدر توانایی انسان در شناخت  و سنجش بیشتر باشد، مسئولیت و تکلیف او در انجام کارهای نیک بیشتر خواهد  بود. چنان چه در آیه 165 سوره مبارکه انعام، خداوند هدف از این تفاوت ها و  وجه تمایز و برتری برخی بر دیگران را ابتلای افراد معرفی میکند: «وَ هُوَ  الَّذی جَعَلَکُمْ خَلائِفَ الْأَرْضِ وَ رَفَعَ بَعْضَکُمْ فَوْقَ بَعْضٍ  دَرَجاتٍ لِیَبْلُوَکُمْ فی‏ ما آتاکُمْ إِنَّ رَبَّکَ سَریعُ الْعِقابِ وَ  إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحیم‏»: و اوست کسی که شما را در زمین جانشین [یکدیگر]  قرار داد و بعضی از شما را بر برخی دیگر به درجاتی برتری داد تا شما را در  آنچه به شما داده است بیازماید آری پروردگار تو زود کیفر است و [هم] او بس  آمرزنده مهربان است.   محبوب ترین ظرف وجودی در نزد خداوند 1. ظرف رقیق تر و استوارتر و با صفاتر نبی  اکرم (صلی الله علیه و آله) در توصیف محبوب ترین ظرف وجودی انسان نزد  خداوند فرموده است: فَأحَبُّهَا إِلَی اللهِ تَعَالَی مَا صَفَا مِنْهَا وَ  رَقَّ وَ صَلُبَ وَ هِی الْقُلُوبُ فَأمَّا مَا رَقَّ مِنْهَا فأرَقُّهُ  [فَالرِّقَّهُ] عَلَی الْإِخْوَانِ وَ أمَّا مَا صَلُبَ مِنْهَا فَقَوْلُ  الرَّجُلِ فِی الْحَقِّ لَا یخَافُ فِی اللهِ لَوْمَهَ لَائِمٍ وَ أَمَّا  مَا صَفَا مَا صَفَتْ مِنَ الذُّنُوبِ (3): محبوب ترین این ظرف ها در نظر  خدا آن است که پاک تر، رقیق تر، و استوارتر باشد.  قلب رقیق تر آن است که به برادران خود رقّت داشته باشد؛ و استوارتر، آن است که در راه خدا حق گوید و از سرزنش هیچ سرزنش گری بیم نداشته باشد؛  و پاک ترین و با صفاترین آن ها آن است که از آلودگی گناهان پاک باشد. کسی که ظرف وجودیش کوچک است، دعاهای بزرگ او به اجابت نمی‌رسد؛ چون معیارهای ظرف وجود خود را گسترده نکرده است. 2. ظرف وسیع تر و پرگنجایش تر قلب انسان، محل نزول الطاف و فیوضات الهی است، از این رو دریادلان، بیشترین سهم را از بارش مستمر رحمت خدا و برکات ویژه ی ایامی همچون ماه مبارک رمضان دارند. چنانچه  امیرمومنان علی (علیه السلام) به کمیل می فرمایند: یا کمیل! إِنَّ هَذِهِ  الْقُلُوبَ أوْعِیهٌ فَخَیرُهَا أوْعَاهَا (4)؛ ای کمیل! این دل ها ظرف  هایی است که بهترین آن، وسیع ترین و پرگنجایش ترین آن است. کسی که ظرف وجودیش کوچک است، دعاهای بزرگ او به اجابت نمی‌رسد؛ چون معیارهای ظرف وجود خود را گسترده نکرده است.   از کجا بدانیم ظرف وجودی ما کوچک است؟ از آنچه از روایات بر می آید از دو طریق می توان دریافت که ظرف وجودی و دل ما کوچک است یا خیر؛ این دو به قرار زیر هستند: 1. درگیری دل با شبهات اعتقادی و فکری امام حسن علیه السلام فرمودند:أسْلَمُ الْقُلُوبِ مَا طَهُرَ مِنَ الشُّبُهَاتِ: سالم ترین قلب ها آن است که از آلودگی شبهات پاک باشد. (5) اگر  انسان در مسائل اعتقادی همچون وجود خدا، صفات الهی، حقانیت پیامبر (صلی  الله علیه و آله و سلم) و قرآن، مسائل امامت و معاد و امثال آن شک و تردیدی  داشته باشد، به حکم عقل و به دستور اولیای دین، باید در اولین فرصت با  تحقیق و سوال و مطالعه، در صدد رفع آن برآید، وگرنه این شک و شبهه در قلب  او به مانعی غلیظ و شدید تبدیل خواهد شد که وی را از درک و دریافت فیوضات  الهی محروم خواهد ساخت. حل دغدغه ها و پرسش های مربوط به باورهای بنیادی  دینی را اولین گام های سلوک است.(6) 2. درگیری دل با شهوات و گناهان از  حضرت عیسی مسیح علیه السلام نقل شده است: کذَلِک الْقُلُوبُ مَا لَمْ  تَخْرِقْهَا الشَّهَوَاتُ وَ یدَنِّسْهَا الطَّمَعُ وَ یقْسِهَا النَّعِیمُ  فَسَوْفَ تَکونُ أوْعِیهً لِلْحِکمَه (7): دل ها تا زمانی که شهوات، آن را  ندریده، و حرص و طمع، آن را نیالوده است و نعمت ها آن را سخت نگردانیده،  ظرف حکمت خواهد بود. کسی که ریشه تکبر در دل دارد و خود را برتر از  دیگران می بیند، یا به پیشرفت ها و موفقیت های دیگران حسادت می ورزد و یا  گرفتار بخل و کینه توزی و غضب و امثال آن است و نیز کسی که همت و هدفش فقط  دنیا باشد نمی تواند انتظار داشته باشد که از نورانیت و برکت و مغفرت و  رحمت شب های قدر و لحظات بی نظیر ماه رمضان بهره ی شایسته ای برگیرد. اگر  بتوانیم به اندازه توان خود، شبهات فکری و اعتقادی را از دل بزداییم و دل  خود را با توکل بر خداوند و سبحان و توسل به معصومین علیهم السلام از  درگیری با شهوات و گناهان بزداییم؛ خداوند در شب های قدر و اوقات شریفی مثل  شب و روز عید فطر، ظرف وجودی ما را بزرگتر می کند. راه وسیع کردن ظرف وجودی اگر بتوانیم به اندازه توان خود، شبهات فکری و اعتقادی را از دل بزداییم و دل خود را با توکل بر  خداوند و سبحان و توسل به معصومین علیهم السلام از درگیری با شهوات و  گناهان بزداییم؛ خداوند در شب های قدر و اوقات شریفی مثل شب و روز عید فطر،  ظرف وجودی ما را بزرگتر می کند. در روز قیامت به انسان با ظرف وجودی به  اندازه یک فنجان نمی گویند چرا به اندازه ی یک استخر زحمت نکشیدی؛ بلکه از  او می پرسند که چرا ظرف وجودی خود را پُر نکردی و چرا به اندازه ی ظرف  وجودی خود زحمت نکشیدی؟ انسان زمانی که می بینید توانایی این را داشته  تا بهتر بندگی کند و به رشد بهتری برسد؛ اما با تنبلی، کوتاهی و غفلت خود  را از آن محروم کرده؛ حسرت می خورد.   مانند «جون» باش «جون»،  برده ای سیاه، روز عاشورا خواست تا به میدان برود؛ ولی امام(علیه السلام)  از او خواست که از این کار منصرف شود. اما جون، ضمن پافشاری برای رفتن به  میدان به امام(علیه السلام) گفت: به خدا سوگند بویی بد، تباری پست و رنگی  سیاه دارم، پس بهشت را از من دریغ مَدار تا بویم خوش و تبارم نیکو و رویم  سپید شود! نه! به خدا سوگند، از شما جدا نمی‌شوم تا اینکه خون سیاهم با خون  شما در آمیزد. او عاقبت در رکاب امام حسین (علیه السلام) شده و با 72  تَن از شهدای کربلا در روز قیامت محشور می شود. این 72 تن یک حشر دارند.  یعنی امام حسین (علیه السلام) با آن مقام متعالی و جون با هم یک حشر دارند.  وقتی که این فرد با امام حسین (علیه السلام) محشور شده و هم نشین ایشان می  شود؛ یعنی اینکه توانسته ظرف وجودی خود را پُر کند. بنابراین من که ظرف  وجودی ام در حد یک فنجان است می توانم هم نشین امام حسینی (علیه السلام)  شوم که ظرفیت وجودی او از یک اقیانوس هم بزرگتر است. بارالها بر محمّد و خاندان پاکش درود فرست و به ما این لیاقت را بده تا در روز قیامت همنشین امام حسین (علیه السلام) شویم. بحق محمّدٍ و آله الطّاهرین صلوات الله علیهم اجمعین و عجّل فی فرج مولانا صاحب الزمان. عمریست که بر درش تمنا داریم                      خاریم و سری میان گلها داریم والله تمام آبروی خود را                                    از نوکری حسین زهرا داریم   پی نوشت ها : 1. تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، ج6، ص69 2. النوادر(للراوندی)، فضل الله بن علی راوندی کاشانی، دارالکتاب، قم، اول، بی تا، ص 7 3. همان 4. تحف العقول، حسن بن علی ابن شعبه حرانی، جامعه مدرسین، قم، دوم، 1404 - 1363ق، ص 169 5. همان، ص 235 6. رساله لب الباب، مرحوم علامه حسینی تهرانی 7. تحف العقول، پیشین، ص
        می توانیم همنشین امام حسین (علیه السلام) شویم !!
    وزارت ورزش و جوانان
    مجموع بازدیدها : 3,492,148
    تعداد بازدید امروز : 3,328
    تعداد کاربران آنلاین : 20
    آخرین به روزرسانی : 1396/05/31
    کلیه حقوق متعلق به وزارت ورزش و جوانان می باشد.